Zijn wij op aarde in feite uniek in het universum?
Levensvormen buiten die op aarde bieden schrijvers een scala aan mogelijkheden. Met name sciencefiction-schrijvers zijn er zeer content mee, krijgen er niet genoeg van en verdienen er zeer dik brood mee. Sommigen hebben een naam op dit gebied opgebouwd met bijv. bekende tv-series als Star Trek met zijn miljoenen trekkie-fans, die de bemanningen van de ruimteschepen van de Enterprise-klasse bijna als familie beschouwen. Er is op dit moment zelfs een buitenaardse taal ontwikkeld - het Romulaan - dat in de laatste, nog uit te komen sci-fi aflevering van de vermaarde serie Star Trek, door de acteurs moet worden gesproken. Vervolgens de beroemde serie Battleship Galactica, en meer nog de unieke en zelfs hartveroverende film ET, naast de onverwachte impact die de film ‘Encounters of the third kind’ op het publiek overbracht. En vooral niet te vergeten de legendarische Star Wars films, die zelfs met een geheel eigen mythologie waren doorwrocht opgebouwd gedurende de opeenvolgende afleveringen, zodat uitdrukkingen als ‘may the force be with you‘ gestalte kregen, naast personages als o.a. de boze jedi Dark Veder en opponent Luke Skywalker met hun oplichtende zwaarden. De onvergetelijke 1980-er episode ‘The Empire Strikes Back’ staat bij velen nog in het geheugen gegrift. Deze vormen samen inmiddels een wereldberoemde en welhaast legendarische bibliotheek aan heldenvertellingen van buitenaardse levenvormen. De unieke en inmiddels wereldberoemde boeken over ‘De reis naar de Maan’ van Jules Verne en ‘War of the Worlds’ van H.G.Wells uit de laatste helft 19e eeuw zijn er niets bij.
-- Advertenties ---
Bedenk dat al dit type heroïsche ruimteverhalen op fictie berust, op
verzinsels, hoe knap en interessant ook bedacht. Ze zijn dikwijls
simpel gewoon onwetenschappelijk gebleken. Is het u, tussen twee haakjes, ooit wel eens opgevallen dat iedere
buitenaardse levenvorm een voor ons eigenlijk altijd min of meer
gruwelijk voorkomen had? Ze bezaten weliswaar een ietwat humanoïde
aandoende lichaamsbouw, maar hun uiterlijk was merendeels gewoon
lelijk, zo niet afschuwelijk en redelijk gênant voor een intelligent
wezen. Het ras mens kwam keer op keer over als de mooiste en meest
vriendelijk ogende levensvorm op het ruimtepodium.
Gelukkig maar, en volkomen logisch, ook al komt het wezentje ET als een
aandoenlijk en bijzonder lief extra terrestrial figuurtje over. Dit
gevoel werd simpelweg opgeroepen door de verbindende emotionele
eigenschappen van het wezentje omdat die de mens in feite gemeen zijn.
Wel moeten we constateren dat dit soort films en boeken over het
algemeen gespeend zijn van humor. Terwijl humor eigen is aan leven en
als het ware de smeerolie in de omgangsvormen vertegenwoordigt. ET
attendeert ons ook weer eens op onze primaire intellectuele instincten
zoals empathie, genegenheid en welbevinden.
Echter, hebt u er enig idee van welk als het meest ingewikkelde en
complexe voorwerp in het universum wordt beschouwd? Dat ‘ding’ blijkt,
volgens wetenschapper prof. Watson - ontdekker van de DNA-spiraal -,
het menselijke brein te zijn, een ondoorgrondelijk wonder op zich. En
het mooiste voorwerp in het universum? U gelooft het niet, of wel,
maar dat kennen we in de vorm van het vrouwelijk wezen. En het op één
na mooiste? Juist, de man. Bedenk nu eens dat de genoemde zaken geen
van drieën van menselijke makelij zijn. De mens is tot veel in staat,
zelfs tot zeer veel. Dat moet gezegd worden. Maar mensenwerk blijft, op
de keper beschouwd, een beetje rommelen in de marge en is gewoon
primitief aandoend na-apen, vergeleken met wat we in de natuur als
schitterende en krachtige intelligente ontwerpen aantreffen.
En vervolgens willen de ‘die hards’ maar volhouden dat buitenaardse
levensvormen altijd veel intelligenter zijn en een hogere vorm van
ontwikkeling - en beschaving - bezitten dan het menselijk ras. Dat moet
ook wel, want anders zouden zij technisch nooit zo’n grote voorsprong
op ons kunnen hebben dat een bezoek aan de aarde tot hun dagelijkse
mogelijkheden behoort. En tevens een langer leven moet hun beschoren
zijn, want reizen in en door het universum vereist twee dingen: een
lang leven en een hoge snelheid. Generaties lang in een ruimtevaartuig
leven - wat in sf-romans voorkomt - is toch wel een uitermate
onmenselijke en primitieve oplossing - in onze ogen - om grote
afstanden te kunnen afleggen in de kosmos. En ruimtereizen vereisen een
(onmogelijke) snelheid, vele malen hoger dan die van het licht, om
binnen redelijke tijdstermijnen de afstand van de ene naar de andere
ster of sterrenstelsel te kunnen overbruggen. Interstellair en
intergalactisch verkeer zou dan wel echte ruimtevaart zijn geworden en
geen droom meer. Het is daarom de vraag of het Amerika zal lukken kosmonauten te vinden
die vanaf een basis op de maan een enkeltje Mars met een duur van drie
maanden aantrekkelijk zullen vinden.. Over een retourtje wordt niet
gesproken. Het is vervolgens de bedoeling dat zij daar ook een basis
gaan bouwen die vanaf dat moment ook door hun opvolgers bevolkt moet
worden. Tot zover de aardse plannen, de plannen van een natie die teveel
zakgeld heeft en ook nog eens twee oorlog moet voeren en het ISS in de
lucht houden (terwijl geen nationale gezondheidszorg kent). Echter, een
budget zoals president Kennedy die aan de NASA toezegde, een blanco
cheque voor een welhaast decennialang durend project om een Amerikaan
op de maan te brengen, zal wel voor altijd tot het verleden behoren.
Over de hele wereld treffen we honderdduizenden believers aan, sterke
positivo’s die per se volhouden en absoluut willen geloven dat er
meerdere en diverse intelligenties de ruimte bevolken. Misschien
vergeten zij opzettelijk dat sf grotendeels handelt over ruimteoorlogen
en kosmische intergalactische strijd tussen militaire
ruimteallianties.. Het gehele universum gaat mank aan een tekort aan
het pectine vriendelijkheid. Terwijl iedereen in onze verhardende
wereld de mond vol heeft over een hoog nodige vrede, het
allerbelangrijkste mondiale goed in de menselijke perceptie, is het al
droevig genoeg dat er anno 2008 nog 61 gewapende conflicten of oorlogen
op onze aardbol worden uitgevochten. Deze omstandigheden alleen al
vormen toch een reden om het universum dan maar liever onbewoond te
houden. Het gaat in feite boven ons menselijk bevattingsvermogen dat
het enige met intelligentie begiftigde wezen in de kosmos zich
overgeeft aan de onbeschaafde bezigheid die oorlogvoering heet. In het
algemeen veroorzaakt doordat er niet juist met het recht wordt
omgegaan.
Een gegeven dat bedroevend genoeg is, maar desalniettemin behoudt het
zoeken naar sporen van leven in de ruimte onverminderd haar
aantrekkingskracht voor een bepaald type rasoptimisten.. De mens houdt
immers van avontuur en geloof in het ongelooflijke, hij is er in de
sociale psychologie en ook populair filosofisch bezien mee behept. Het
idee op vreemde wezens te kunnen stuiten, vult als het ware een
geestelijke behoefte, want mensen missen iets in hun leven, een
geestelijke band met iemand of iets waarin niet adekwaat door de
maatschappij kan worden voorzien, zoals bijv. een ideologie of
religiositeit. En dan gaat men op zoek naar een vervanging. Een
ruimtespel op het internet is bijv. jumpgateevolution.com en
crypticstudios.com - voor als het toch moet.
Een van de misschien wel nieuwsgierigste, omvangrijkste en verst
reikende speurtochten in de menselijke geschiedenis naar andere vormen
van leven in ons galactisch stelsel de Melkweg en daarbuiten wordt
sinds 1994 gestimuleerd door het SETI Instituut. Deze organisatie werkt
op een eigen wijze en nota bene met steun van de NASA aan de Search for
Extra Terrestrial Intelligence via het (wetenschappelijke) SETI@home
project. Iedereen met een computer aangesloten op het internet kan
meedoen. Vanaf de pagina’s van deze organisatie kan men een screensaver
programma downloaden dat alleen draait wanneer de processor van de
computer niet door een ander programma wordt aangesproken. En wat doet
de screensaver? Deze haalt bij SETI een stukje data op dat door
radiotelescopen ontvangen signalen uit een specifiek stukje van de
kosmos om ons heen bevat. In deze data zoekt het programma naar zelfs
maar het miniemste spoortje dat kan wijzen op technologisch
intelligente oorsprong: een door een andere levensvorm - van het nog
onbekende ras der Igcognitics - met opzet de ruimte ingestuurde
vredesboodschap. De misschien wel miljoenen SETI-ing fans hopen er
uiteraard op boodschappen te ontvangen die duiden op en bewijzen dat er
een enorme biodiversiteit aan ET’s en andere aliens de ruimte
bevolken.. Realistisch of niet, als wetenschappelijke arrogantie
aangeduid of als Don Quichotterie aandoende gedachtenspinsels
verworpen, de jacht erop is in volle hevigheid gaande..
Echter, zou het ook in dit geval weer opgaan, dat opnieuw de wens de
vader van de gedachte is? Maar miljoenen moeten toch wel een beetje
gelijk hebben, menen sommigen. Anderen vinden het een onacceptabele
gedachte dat exclusief op ons nietige aardbolletje - dat op kosmische
schaal minder is dan een stofje - het enige leven in zo’n immens
kolossale verschijnselen als onze Melkweg en zelfs het universum zou
voorkomen. Sceptici daarentegen attenderen er voorzichtig op dat de
kosmos, hoe groot ook, in feite te dor is en te gortdroog om
levensvatbaar te zijn. Daarnaast, stellen zij: het verschil tussen dode
materie en enig levend organisme, hoe minuscuul ook, is onuitlegbaar
groot. En al die UFO’s dan die worden waargenomen? Bedenksels? Nee, dat
niet, maar zij blijken gewoon nooit vliegende schotels geweest te
zijn. En wat met de z.g. eeuwen oude landingsbanen in diverse delen
van de wereld, of de mysterieuze graancirkels? Verzinnen mensen soms
ook dat ze ontvoerd zijn geworden in UFO’s, en zelfs in de ruimte
werden geopereerd door vreemde wezens? Tja, wie komt het toe de
menselijke geest te vatten.
Heeft het SETI-project inmiddels resultaten geboekt die tot zelfs maar
tot een sprankje optimisme aanleiding geven? Helaas. Maar daarom niet
getreurd, redeneert men, want als we ergens enthousiast voor zijn, gaan
we onverdroten verder. En wat bedragen de kosten van dat onderzoek
verricht door al die vrijwillige deelnemers aan het project? Heel veel.
Want ondanks dat er mondiaal milieubewust moet worden gehandeld, blijkt
de hang naar avontuur en het onbekende zeer sterk in ons ontwikkeld,
waardoor we de neiging hebben een door instituten en individuelen
aangeboden enorme hoeveelheid samengebalde dure computerpower aan SETI
ter beschikking te stellen.
Het gehele hemelruim wordt nu blokje voor blokje afgetast op signalen
die middels computers doorgespit worden op zoek naar aanwijzingen die
op intelligent en technologisch hoog ontwikkeld leven als afzender
duiden. Dit klinkt en is eenvoudig, maar het vormt bepaald geen zuinige
groene sport. Al gebeurt dit speurwerk in de vrije tijd van iedere
computer die SETI@home draait - in totaal 500 miljoen stuks zijn er
operationeel wereldwijd, waarvan er ca. 8 miljoen in Nederland
resideren -, bij elkaar slurpt het vele megawatts aan dure en
hoogstwaarschijnlijk verloren energie op. Niet alleen nu maar, voor
zover we kunnen overzien, tot in de verre toekomst..
Het bovenstaande heeft echter ook iets geruststellends. U behoeft
immers niet bang te zijn dat het een enge ET belhamel zal zijn wanneer
er aangebeld wordt door uw volgende couchsurfer..
Naast onze 'eigen ster', de zon, zijn er nog zo'n 100 miljard sterren aanwezig in de melkweg, het sterrenstelsel waar wij 'wonen' In het door de mens waarneembare gedeelte van het heelal zijn 100 miljard sterrenstelsels aanwezig. Ruwweg hebben we het dan over 100 miljard x 100 miljard sterren. Aangenomen dat rond elke ster enkele planeten cirkelen, is het aantal planeten dat zich in het universum bevindt van een ontelbaar, gigantische omvang. Het zou vreemd zijn, als alleen onze aardkloot levensvatbaar zou zijn gebleken. Waarschijnlijk bevinden zich nog enkele miljoenen 'beschavingen' elders in het heelal. Gelukkig zijn de afstanden zo krankzinnig, dat we niets 'te vrezen hebben'. Welterusten.
Naast onze 'eigen ster', de zon, zijn er nog zo'n 100 miljard sterren aanwezig in de melkweg, het sterrenstelsel waar wij 'wonen' In het door de mens waarneembare gedeelte van het heelal zijn 100 miljard sterrenstelsels aanwezig. Ruwweg hebben we het dan over 100 miljard x 100 miljard sterren. Aangenomen dat rond elke ster enkele planeten cirkelen, is het aantal planeten dat zich in het universum bevindt van een ontelbaar, gigantische omvang. Het zou vreemd zijn, als alleen onze aardkloot levensvatbaar zou zijn gebleken. Waarschijnlijk bevinden zich nog enkele miljoenen 'beschavingen' elders in het heelal. Gelukkig zijn de afstanden zo krankzinnig, dat we niets 'te vrezen hebben'. Welterusten.
Naast onze 'eigen ster', de zon, zijn er nog zo'n 100 miljard sterren aanwezig in de melkweg, het sterrenstelsel waar wij 'wonen' In het door de mens waarneembare gedeelte van het heelal zijn 100 miljard sterrenstelsels aanwezig. Ruwweg hebben we het dan over 100 miljard x 100 miljard sterren. Aangenomen dat rond elke ster enkele planeten cirkelen, is het aantal planeten dat zich in het universum bevindt van een ontelbaar, gigantische omvang. Het zou vreemd zijn, als alleen onze aardkloot levensvatbaar zou zijn gebleken. Waarschijnlijk bevinden zich nog enkele miljoenen 'beschavingen' elders in het heelal. Gelukkig zijn de afstanden zo krankzinnig, dat we niets 'te vrezen hebben'. Welterusten.
Reacties
RSS lijst voor reacties op dit bericht